Κυριακή, 9 Οκτωβρίου 2016

Τι ακριβώς σημαίνει "πρότερος έντιμος βίος";

Είχα ήδη ανεβάσει την ανάρτησή μου, όταν διάβασα στο μπλογκ soste.gr πως ο υπαξιωματικός(!) Άρης Δημητρίου, ο οποίος χτύπησε τον Ιούνιο του 2012 μια οικογένεια, οδήγώντας χωρίς άδεια(!!) μηχανή μεγάλου κυβισμού, καταδικάστηκε στις 5/10 σε φυλάκιση 6 ετών και 7 μηνών με αναστολή μέχρι την εκδίκαση της έφεσης!!!
Συγχωρέστε με για τα θαυμαστικά. Υποκαθιστούν κάποια καντήλια που κατέβασα.

Έχω ξαναγράψει για αυτή την υπόθεση, η εκδίκαση της οποίας αναβλήθηκε έξι φορές. Όλα αυτά τα χρόνια, ο τύπος κυκλοφορεί ελεύθερος, ενώ τα θύματά του υποφέρουν.

Αυτή η όμορφη οικογένεια έχει διαλυθεί από μια μηχανή μεγάλου κυβισμού.
Συγκεκριμένα, το αγοράκι έχει 90% αναπηρία και μια σειρά επώδυνων εγχειρήσεων να υποστεί προκειμένου να μπορέσει κάποτε να τραφεί κανονικά, ενώ η αδελφούλα κι η μητέρα του δεν έχουν ακόμα συνέλθει από τις δικές τους επεμβάσεις. (διαβάστε το άρθρο εδώ)
Το πιο εξωφρενικό είναι πως το δικαστήριο απέρριψε πριν από τρία χρόνια αίτηση για οικονομική ενίσχυση από την ασφαλιστική εταιρεία του δράστη. Μόνο ο σύλλογος SOS τροχαία εγκλήματα και οι πολίτες βοηθούν.
Για την προχθεσινή απόφαση, το δικαστήριο έλαβε υπόψη τον... πρότερο έντιμο βίο του δημόσιου κινδύνου, ο οποίος παρουσίασε άδεια οδήγησης που φρόντισε να βγάλει μετά το μακελειό που προκάλεσε! Καμιά πρόνοια για τα θύματα.
Κι όμως, πόσο πιο δίκαιο θα ήταν αν καταδικαζόταν σε ισόβια διατροφή προς την οικογένεια και φυσικά πληρωμή των ιατρικών εξόδων! Ακόμα κι αν μπει στη φυλακή, θα αποδοθεί τελικά δικαιοσύνη;

Υ.Γ. Χθες ψόφησε επιτέλους ο αρχιχουντικός Στ. Παττακός! Κάποιοι ομοϊδεάτες του, όπως ο Άδωνης, τον έκλαψαν. Πολλοί άλλοι λούφαξαν για να μην δώσουν στόχο.
Είχε αποφυλακιστεί το 1990, επί πρωθυπουργίας Κων/νου Μητσοτάκη για ανήκεστον βλάβην της υγείας του. Έκτοτε έζησε άλλα 26 χρόνια, χωρίς ποτέ να τιμωρηθεί πραγματικά για τους φοιτητές που σκότωσαν τα τανκς του στο Πολυτεχνείο. Διότι "όταν λέμε ισόβια, (δεν) εννοούμε ισόβια".
Αυτή είναι η ελληνική Δικαιοσύνη!

3 σχόλια:

Mia Petra είπε...

Με εξόργισε η εξέλιξη τής τραγικής αυτής ιστορίας, που ομολογώ πως την έμαθα από εσένα, δεν ήξερα τίποτα.. Εδώ δεν μιλάμε για τυφλή δικαιοσύνη, εδώ μιλάμε για άλλο ένα έγκλημα εναντίον (και) αυτής της οικογένειας, από την πλευρά τής "δικαιοσύνης"...

Υ.Γ Σου έχω πει ότι είμαι υπέρ της θανατικής ποινής, σε κάποιες (αρκετές..) περιπτώσεις; Όπως η περίπτωση τού φασίστα Παττακού, που, αντί να περιμέναμε να ψοφήσει, θα 'ταν σαφώς πιο δίκαιο να τον είχαμε ψοφήσει εν ψυχρώ, με το ίδιο νόμισμα, αλλά είπαμε, δεν υπάρχει ούτε δικαιοσύνη, ούτε θεία δίκη... Καλό βράδυ φίλε μου :)

Ανώνυμος είπε...

ποσο συσωρευμένο μίσος και κακία υπάρχει στη ψυχή μερικών....

Λωτοφάγος είπε...

Για αυτή την τραγωδία έχω διαβάσει στην Εφημερίδα των Συντακτών, στη Lifo και φυσικά στο μπλογκ SOS τροχαία εγκλήματα, Πέτρα μου. Έχουν γράψει και άλλοι μετά την απίστευτη απόφαση.
Υποθέτω ότι υπάρχουν δύο λόγοι γι'αυτήν: τα θύματα είναι Πολωνοί μετανάστες και ο θύτης είναι στρατιωτικός.
Αν ενδιαφέρεσαι, εδώ μερικές πληροφορίες ακόμα:

http://capobomba.blogspot.gr/2013/08/blog-post_6.html

Υ.Γ. Είμαι υπέρ της θανατικής ποινής για τους παιδόφιλους. Το μόνο μου πρόβλημα είναι πως οι περισσότεροι είναι τόσο ψηλά ιστάμενοι και κάνουν τη δουλίτσα τους τόσο μακριά από τα αδιάκριτα βλέμματα (στο Μπαλί, π.χ.), ώστε κανείς δεν μπορεί να τους αγγίξει.
Για δικτάτορες πρέπει να εφευρεθεί κάτι ιδιαίτερο. Δες την ισπανική ταινία "Το μυστικό στα μάτια της", για να καταλάβεις τι εννοώ.
Καλό απόγευμα.